Zaburzenia czynności nerwicowe
Kobiety, u których występuje lęk lub lęk z objawami depresyjnymi, zazwyczaj już wcześniej, nierzadko od dzieciństwa, przejawiały skłonność do nadmiernego reagowania emocjonalnego. Zdarzenia z okresu okołomenopauzalnego mogą prowokować wystąpienie u nich nowych przypadłości lub nasilić nawrót starych. Zaburzenia typu nerwicowego miewają obraz różnorodny, często naśladujący choroby somatyczne. W śród psychicznych anomalii czynnościowych okresu przekwitania zaburzenia lękowe są najczęstsze.
- Zespół lęku napadowego (napady paniki) – charakteryzuje się on niespodziewanymi napadami silnego lęku, z nagłym początkiem, bez czynnika wyzwalającego. Napadom paniki może towarzyszyć obawa przed przebywaniem na otwartej przestrzeni, samej poza domem, w tłumie, autobusie, pociągu.
- Agro-fabia (lęk przestrzeni) bez lęku napadowego. Zaburzeniu temu najczęściej towarzyszy lęk napadowy, przykładem może być lęk przed wyjściem z domu po ataku serca.
- Zespół lęku uogólnionego. Lęk przewlekły, uogólniony trwający trwający przynajmniej przez 1 miesiąc przez większą część dnia. Może to być obawa dotycząca okoliczności życiowych, np. że coś się stanie.
- Zespół fobii. Cechuje się obawą przed przedmiotem lub sytuacją, ale tez koniecznością ich unikania. Wyróżnia się fobię społeczną (np. unikanie wystąpień publicznych) i fobię prostą (obawa przed określonymi obiektami np, zwierzętami lub wysokościami.
- Zespół natręctw, to powtarzające się niechciane, natrętne myśli lub zachowania . Jako samodzielna choroba dość rzadki w okresie przed i po i okołomenopauzalnym. Poszczególne elementy tego zespołu często towarzyszom depresjom menopauzalnym.
- Zaburzenia lękowe występujące po zadziałaniu stresorów. Stresorem może być np. śmierć bliskiej osoby, czy proces sądowy. Zaburzenia te mają postać ostra lub przewlekłą. W tym ostatnim przypadku stan psychiczny cechują przewlekły lęk i drażliwość. Marzenia senne oraz myśli na jawie nawiązują w lękowy sposób do przeżytego urazu psychicznego
- Wtórne zaburzenia lękowe spowodowane niepsychiatrycznymi medycznymi uwarunkowaniami. To lęk w różnych postaciach wywołanych przyjmowaniem substancji chemicznych lub chorobami somatycznymi.
Zaburzenia lękowe nie sa jednolitą grupą chorób, metody terapii są więc różnorodne . W większości stanów, w których występuje lęk, niezbędnym składnikiem leczenia powinna byc psychoterapia. Najczęściej psychoterapię łączy się z farmakologią.
niestety stosowanie, długotrwałe niektórych leków może prowadzić do uzależnienia. Dotyczy to przede wszystkim większości preparatów uspokajających.