objawy naczyniowo-ruchowe

• uderzenia gorąca
• zlewne poty

somatyczne

• zawroty i bóle głowy
• bóle kości
• kołatania serca
• zaparcia
• bolesne oddawanie moczu
• przyrost masy ciała
• suchość skóry i błon śluzowych
• zmniejszenie libido

psychiczne

• nadpobudliwość
• obniżenie nastroju
• płaczliwość
• depresja
• utrata pamięci
• bezsenność

W medycynie współczesnej wyrównywanie tych zaburzeń jest traktowane jako bardzo poważne postępowanie medyczne i uwolnienie kobiety od tych cierpień lekarze uważają za swoją powinność.

Każda kobieta przechodzi menopauzę w w inny sposób, ale musimy pamiętać, że nie jest to choroba, ale proces naturalny w wyniku, którego organizm dostosowuje się do innych poziomów hormonów przede wszystkim estrogenów i zasadnicza zmiana w strefie przekwitania, jest “wzrost i spadek, wzrost i spadek” , w okresie miesiączki jest spadek estrogenów, po miesiączce śluzówka zaczyna się regenerować, pęcherzyki jajnikowe zaczynają rosnąć, powiększają się, komórki ziarniste produkują estradiol i to jest wzrost i spadek. Organizm kobiety się musi przestawić z tego cyklicznego wydzielania na inny i na niższy poziom. I jak szybko trwa ta adaptacja i czy jest to proces łagodny, bezbolesny,tak jakby tego nie było, czy burzliwy, to jest bardzo zmienne i zależy od kobiety i są takie kobiety, które nawet nie wiedza kiedy maja menopauzę, a są takie, które bardzo to odczuwają. Dlatego należy o wiele wcześniej przed menopauza włączać preparaty, które łagodzą objawy menopauzy, ponieważ o wiele łatwiej jest to regulować na początku niż wtedy, gdy dojdzie do nasilonych, gwałtownych objawów.

Co wpływa na ten rozwój objawów klimaterycznych?

• zmniejszenie tkankowego stężenia estrogenu
• starzenie się organizmu
• reakcja na stres

W badaniach wykazano, że okres 54 lata drażliwość, znużenie i depresja te trzy objawy związane ze stanem nerwowym, to jest największa częstotliwość

Drażliwość52%, depresja prawie 80%, znużenie, brak energii 88%. Mózg jest bardzo wrażliwy na poziom estrogenów i okazuje się, że są takie przekaźniki mózgowe, neuroprzekaźniki, które maja wpływ na nasz nastrój, na nasze samopoczucie, na pamięć, na koncentrację, na przebieg różnych procesów zachodzących w mózgu, które z jednej strony są przekaźnikiem mózgowym,  z drugiej estrogenem i to jest jedna cząsteczka. Jeśli spada poziom estrogenu to spada wszystkich. I następuje rozregulowanie tej subtelnej równowagi, która ma wpływ na nasz nastrój, przyczynia się do takiego ogromnego odsetka zaburzeń, które dotyczą ośrodkowego układu nerwowego.

Depresja w tym okresie tonie jest samoistne schorzenie, tylko to jest efekt zaburzeń związanych z menopauza z przekwitaniem. Występują również bardzo często bóle głowy, uderzenia gorąca 68%, osłabienie pamięci 64%. Przyrost masy ciała, bezsenność 50%, bóle kości i stawów (estrogeny mają również wpływ na kości), palpitacje, kołatania serca, bardzo często prawie 50% płaczliwość, zaparcia, bolesne oddawanie moczu, zmniejszenie libido.

Objawy naczyniowo-ruchowej z podwyższeniem temperatury skóry, z obwodowym poszerzeniem naczyń, współistnieje z zawrotami i bólami głowy, z nudnościami, kołataniami serca  występuje w tym okresie okołomenopauzalnym, który się wiąże ściśle z ostatnią miesiączką, u 85% kobiet, 85% kobiet ma te objawy przez rok, a 25% przez 5 lat.

Skąd się biorą objawy naczyniowo-ruchowe?

Powstają w podwzgórzu. Podwzgórze to jest część mózgu ściśle powiązana z ośrodkami, które są związane z termoleguracją i tam znajduje się ośrodek gorąca i ośrodek zimna i zmiana metabolizmu amin katabolowych lub katabolów estrogenów w mózgu powoduje ich rozregulowanie i tutaj są najważniejsze dwie aminy katabolowe: dopamina i noradrenalina. Działają one jak przekaźniki mózgowe mają one wpływ na nastrój i na oś podwzgórza przysadki. I w podwzgórzu kobiety, która przekwita, równocześnie ze spadkiem poziomów estrogenów spada poziom dopaminy czyli estrogeny w dół i dopamina w dół, natomiast rośnie stężenie noradrenaliny i ich wzajemna proporcja się zmienia, bo dopamina obniża się, a noradrenalina idzie w górę i ta zmiana dopaminy i noradrenaliny w mózgu zaburza czynność autonomicznego układu nerwowego. Uderzenia gorąca nasilają się w wyniku obniżenia poziomu estrogenów.

Natomiast kiedy się cofają?

Gdy podwzgórze kobiety dostroi się do mniejszego stężenia hormonów. Czyli podwzgórze kobiety musi się dopasować do niższego poziomu estrogenów czyli do estronu, który powstaje w tkance podskórnej. Jak długo to trwa? Jest to bardzo zmienne, czynniki są nie do końca znane, ale jednym z czynników związanym z  odżywianie jest brak składnika jakim jest selen i niedobór selenu, potęguje te objawy ze strony podwzgórza mózgu, natomiast wyrównanie tego poziomu znacznie łagodzi ich przebieg i powoduje, że stają się mniej uciążliwe.

Pwer Mins, który zawiera cały zestaw minerałów , jak również selen i Protekt, gdzie jest ginko biloba miłorząb japoński, z antyoksydantami i również selenem, te dwa preparaty razem Power Mins i Protekt, podawane kiedy sa te uderzenia, poty zlewne, można nawet kilka razy w ciągu dnia, bardzo szybko łagodzi te objawy i powoduje, że staja się mniej uciążliwe, nie jest to tak szybka reakcja na hormony ale jest to bezpieczne, i tam , gdzie kobieta te hormony ma zalecone można się zastanowić, albo terapia naturalna albo terapia hormonalna, a jeśli są przeciwskazania do terapii hormonalnej to nie ma tego wyjścia.

Bardzo są ważne zmiany zanikowe w tkankach estrogenozależnych i tytaj niezwykle iistotny jest układ krążenia kobiety, który niezwykle reaguje na spadek poziomu hormonów i na przekwitanie. W okresie okołomenopauzalnym i w okresie związanym z menopauzą najczęstszą przyczyną zgonów w tym okresie 50 – 60 lat są zawały i udary. Czyli choroby układu krążenia są najczęstsza przyczyną zgonów kobiet w okresie okołomenopauzalnym i postmenopauzalnym.
A z czego się to bierzę?

Estrogeny, które produkują jajniki 17 beta estradion powstają w wyniku biosyntezy, w której punktem wyjścia do tworzenia estrogenów w jajniku jest cholesterol, do póki kobieta ma zachowaną cykliczną pracę jajników, które co miesiąc cyklicznie produkują 17 beta estradion nie ma problemów z cholesterolem. Dopóki jajniki pracują prawidłowo cholesterol jest substratem do syntezy estradiolu w jajniku i jego poziom nie może się podnieść bo jest to regulowane przez pracę jajników, które przerabiają ten cholesterol na estragon. A jeżeli w okresie przekwitania ustaje zwolność jajników do tej cyklicznej produkcji estradiolu i powstaje estron z tego prekursora nadnerczy. Androstendion nie powstaje z cholesterolu, to jest inna substancja. Czyli ten tor,który jest po menopauzie androstendion, aromataza i estron, jest już bocznym torem metabolicznym, przebiega poza jajnikiem , w tkance podskórnej przede wszystkim i nie opiera się o metabolizm cholesterolu, związku z tym u kobiety w okresie przekwitania bardzo szybko podnosi się cholesterol.

Dlatego w tym okresie u kobiet powinno się kontrolować poziom lipidów?.

Jeżeli zdamy sobie sprawę, że niedobór estrogenów przyczynia się do niekorzystnych zmian w profilu lipidowym, wszystkie frakcje idą w górę szczególnie LDL, która jest bardzo niekorzystna, wpływa to na powstawanie blaszek miażdżycowych i jeszcze dodatkowo zwiększa się agregacja płytek, co może spowodować ryzyko zatoru i zakrzepu w naczyniu i może być jeszcze większe prawdopodobieństwo nagłego udaru lub zawały serca. Jeśli kobieta pali papierosy, ma nadciśnienie, ma cukrzycę, stresująca pracę będzie większe ryzyko. Jeśli się ma za mało wody w organizmie i ma się mało ruchu, to dodatkowo może się zagęścić krew i jest to dodatkowy czynnik zwiększający ryzyko zatorów i zakrzepów. A grupa krwi A i AB jest najbardziej narażoną grupą bo mają gęstą krew i do tego największą skłonność do chorób układu krążenia. W związku z tym preparaty firmy CaliVita takie jak Lecytynę  Triple Potency , nawet do sześciu dziennie są niezbędne w okresie menopauzy. Cholestone , również wspaniały preparat, który reguluje poziom lipidów. I też możemy łączyć go z lecytyną 3 x cholestone, 3 x lecytyna. Omega 3 również, jednak należy pamiętać, że duże dawki omega 3 mogą podwyższyć poziom cukru we krwi. Jeżeli jest jednocześnie cukrzyca II stopnia i hipercholesterolemia, należy omega 3 podawać zo drugi dzień, po zbyt duże dawki może podwyższyć glukozę i lipidy. Aby spowolnić biologiczne starzenie organizmu, zwiększyć ilość energii i żeby wyrównać zaburzenia w pracy układu krążenia to należy stosować koenzym Q10, ponieważ ma antymiażdżycowe działanie, reguluje tętno, reguluje ciśnienie tętnicze krwi i ma ogromny wpływ na dotlenienie mięśnia sercowego. Związku z tym Cholestone, Lecytyna, Koenzym Q10, Omega 3, Liver Aid. Może być taki zestaw: Cholestone 3 x dziennie, Lecytyna 3 x dziennie, Koenzym Q10 ten mniejszy 3 x. Jeśli jest nadciśnienie przed śniadaniem można podać Super Q od razu 2,3 kapsułki i jak zauważymy, że ono zaczyna się obniżać, to można obniżyć do 2 kapsułek i równocześnie obniżyć ilość leków. Mamy również koenzym podjęzykowy Sublingual, który bardzo szybko się wchłania i jeśli są problemy z takim nagłym kołataniem serca, problemy z przejściowa arytmią, osłabieniem organizmu, uczuciem duszności, czyli objawy typowo krążeniowe. Koenzym podjęzykowy znakomicie współdziała z OxyMaxem.

W jaki sposób ujawniają się u mężczyzn objawy starzenia. Andropauza.

Okres około-menopauzalny jest przedmiotem zainteresowania zarówno kobiet, jak i lekarzy, natomiast zaburzenia występujące u starzejących się mężczyzn były dotychczas ignorowane. Okres przekwitania u mężczyzn jest często niedoceniany, nie tylko przez mężczyzn ale również przez lekarzy. Andropauza u mężczyzn przebiega zupełnie inaczej niż menopauza u kobiet. Menopauza wiąże się z całkowitym ustaniem czynności hormonalnej i rozrodczej jajników zachodzącym u wszystkich bez wyjątku kobiet i będących w dość zbliżonym wieku. U mężczyzn nie ma dość wyraźnej granicy spadku zdolności reprodukcyjnych, ani gwałtownego obniżenia poziomu testosteronu. Upośledzenie hormonalnej i rozrodczej czynności jąder waha się się w znacznie indywidualnych przypadkach zarówno co do stopnia nasilenia, jak i co do momentu rozpoczęcia. Niektórzy mężczyźni nawet w zaawansowanym wieku utrzymują prawidłową aktywność i sprawność seksualną. Należy jednak brać pod uwagę, że u wszystkich mężczyzn wraz z wiekiem pojawia się spadek stężenia testosteronu. Proces ten jest stosunkowo powolny. Poziom testosteronu u mężczyzn w wieku 80 lat stanowi 60% wartości występujących u mężczyzn w wieku 20-40 lat. U mężczyzn w starszym wieku wykazano również zanik charakterystycznego dla młodych mężczyzn zanik charakterystycznego dla młodych mężczyzn dobowego rytmu wydzielania testosteronu – z wyższymi wartościami w ciągu dnia lub nocy. U starszych mężczyzn obserwuje się również spadek stężeń innych hormonów płciowych, androstendionu – 1,3% rocznie i androstendionu  – o 0,8 % rocznie. Objawy andropauzy u mężczyzn nie wynikają jedynie ze spadku wydzielania testosteronu, odpowiada za nie także spadek wydzielania dehydroepiandrosteronu (DHEA) i hormonu wzrostu. Dlatego tez zamiast terminu andropauza używa się niekiedy terminów częściowy niedobór androgenów, u starzejących się mężczyzn (ADAM) lub hipogonadyzm wtórny.

Konsekwencje spadku testosteronu i DHEA u mężczyzn:

• pogorszenie ogólnego samopoczucia
• pogorszenie sprawności umysłowej
• skłonność do depresji
• nerwowość
• zaburzenia snu
• spadek libido spadek masy ciała i siły mięśniowej
• łatwe męczenie się
• nadmierne pocenie się
• zmniejszenie gęstości kości
• pogorszenie odporności
• wzrost ilości tkanki tłuszczowej
• wystąpienie insulino-odporności z jej następstwami
• zmniejszenie owłosienia płciowego
• zwiększenie ryzyka chorób układu krążenia

Uważa się , że wyraźne objawy andropauzy występują u 10 – 20 % mężczyzn około 60 roku życia. Najczęściej mężczyźni skarżą sina zaburzenia erekcji, ogólne osłabienie i zaburzenia pamięci. Część lekarzy uważa, że istnieją racjonalne przesłanki do uzupełnienia niedoborów androgenów u mężczyzn wraz z wiekiem w okresie starzenia . Należy jednak pamiętać, że nie u wszystkich mężczyzn po 60 roku życia podawanie testosteronu przynosi zadowalające efekty. Ponadto należy rozważyć, czy korzyści płynące z tego rodzaju terapii będą istotnie większe niż ewentualne jej działania niepożądane. Badania kontrolne powinno wykonywać się co 3 miesiące w ciągu pierwszego roku dla sprawdzenia , czy substytucja przynosi korzystne rezultaty. Jeśli tak to późniejsze badania można wykonać w odstępach rocznych.

Gdyby panowie równie pilnie odwiedzali urologa jak kobiety ginekologa, żyliby dłużej i w lepszym zdrowiu. Głównie dlatego, ze męskie narządy są łatwe do zbadania. Mężczyźni po pięćdziesiątce powinny poddać się temu badaniu u lekarza pierwszego kontaktu regularnie, najlepiej co roku.

Zburzenia depresyjne

Zaburzenia depresyjne to grupa schorzeń, których dominującym objawem jest obniżony nastrój połączony ze spadkiem aktywności . O prawdziwej depresji mów się wówczas, gdy obniżony nastrój, apatia, zniechęcenie i inne towarzyszące objawy tej chorobie objawy dominują w obrazie  klinicznym w sposób stały – codziennie przez dłuższy czas. W depresji rozumianej jako stan psychiczny nie zmienia się z godziny na godzinę czy z dnia na dzień. Objawy trwają długo nierzadko kilka miesięcy, lub nawet lat. W Polsce kobiety z pełnoobjawowa depresją okresu okomenopauzalnego w większości wypadków upatrują podstawowych przyczyn swojego złego samopoczucia  w niekorzystnych wydarzeniach życiowych oraz w schorzeniach towarzyszących. Uważają one depresję za zjawisko wtórne wobec wymienionych czynników, a samych objawów ze swery psychicznej zazwyczaj się wstydzą . Prowadzi to do niekorzystnych następstw w postaci unikania wizyty u psychiatry lub też niewłaściwej diagnozy.

Objawy depresji:

• obniżony nastrój
• utrata zainteresowania
• zmniejszona aktywność
• bezradność
• nieracjonalne poczucie winy z nieprawdziwą, negatywna oceną siebie i dotychczasowego dorobku życia
• zaburzenia snu
• zaburzenia apetytu
• nieokreślony lęk
• niepokój
• spowolnienie funkcji psychicznych
• duże trudności w mobilizacji energii do rutynowych zajęć
• spadek libido

większość depresji okresu okolomenopauzalnego ma przebieg łagodny lub umiarkowany Przebieg ciężki dotyczy tylko kilku procent chorujących, trzeba jednak o nim pamiętać, bo sprzyja on zachowaniom samobójczym. mimo iż kobiety chorują około trzykrotnie częściej od mężczyzn, wskaźnik samobójstw w śród całej populacji kobiet w Polsce jest niski. Rośnie on jednak z wiekiem.

Zaburzenia czynności nerwicowe

Kobiety, u których występuje lęk lub lęk z objawami depresyjnymi, zazwyczaj już wcześniej, nierzadko od dzieciństwa, przejawiały skłonność do nadmiernego reagowania emocjonalnego. Zdarzenia z okresu okołomenopauzalnego mogą prowokować wystąpienie u nich nowych przypadłości lub nasilić nawrót starych. Zaburzenia typu nerwicowego miewają obraz różnorodny, często naśladujący choroby somatyczne. W śród psychicznych anomalii czynnościowych okresu przekwitania zaburzenia lękowe są najczęstsze.

1. Zespół lęku napadowego (napady paniki) – charakteryzuje się on niespodziewanymi napadami silnego lęku, z nagłym początkiem, bez czynnika wyzwalającego. Napadom paniki może towarzyszyć obawa przed przebywaniem na otwartej przestrzeni, samej poza domem, w tłumie, autobusie, pociągu.
2. Agro-fabia  (lęk przestrzeni) bez lęku napadowego. Zaburzeniu temu najczęściej towarzyszy lęk napadowy, przykładem może być lęk przed wyjściem z domu po ataku serca.
3. Zespół lęku uogólnionego. Lęk przewlekły, uogólniony trwający trwający przynajmniej przez 1 miesiąc przez większą część dnia. Może to być obawa dotycząca okoliczności życiowych, np. że coś się stanie.
4. Zespół fobii. Cechuje się obawą przed przedmiotem lub sytuacją, ale tez koniecznością ich unikania. Wyróżnia się fobię społeczną (np. unikanie wystąpień publicznych) i fobię prostą (obawa przed określonymi obiektami np, zwierzętami lub wysokościami.
5. Zespół natręctw, to powtarzające się niechciane, natrętne myśli lub zachowania . Jako samodzielna choroba dość rzadki w okresie przed i po  i okołomenopauzalnym. Poszczególne elementy tego zespołu często towarzyszom depresjom menopauzalnym.
6. Zaburzenia lękowe występujące po zadziałaniu stresorów. Stresorem może być np. śmierć bliskiej osoby, czy proces sądowy. Zaburzenia te mają postać ostra lub przewlekłą. W tym ostatnim przypadku stan psychiczny cechują przewlekły lęk i drażliwość. Marzenia senne oraz myśli na jawie nawiązują w lękowy sposób do przeżytego urazu psychicznego
7. Wtórne zaburzenia lękowe spowodowane niepsychiatrycznymi medycznymi uwarunkowaniami. To lęk w różnych postaciach wywołanych przyjmowaniem substancji chemicznych lub chorobami somatycznymi.

Zaburzenia lękowe nie sa jednolitą grupą chorób, metody terapii są więc różnorodne . W większości stanów, w których występuje lęk, niezbędnym składnikiem leczenia powinna byc psychoterapia. Najczęściej psychoterapię łączy się z farmakologią.
niestety stosowanie, długotrwałe niektórych leków może prowadzić do uzależnienia. Dotyczy to przede wszystkim większości preparatów uspokajających.

Tarczyca a menopauza

choroby gruczołu tarczycowego występują od 5 – 8 razy częściej w populacji kobiet niż mężczyzn. Dotyczą one zarówno zaburzeń budowy, jak i czynności gruczołu tarczowego. W okresie poprzedzającym menopauzę pojawiają się objawy wypadowe, które mogą naśladować inne choroby bądź zaburzenia czynnościowe, np. nerwicę, zaburzenia czynności tarczycy. Objawy wieku około menopauzalnego można uszeregować od najczęstszych:

• 92% – rozdrażnienie
• 88% – znużenie
• 78% – depresja
• 71% – bóle głowy
• 68% – uderzenia krwi do głowy – fale gorąca
• 64% – zaburzenia pamięci
• 61% – przyrost masy ciała
• 51% – zaburzenia snu
• 48% – bóle kręgosłupa i stawów
• 46% – zlewne poty
• 44% – kołatania serca
• 42% – napady płaczu
• 37% – zaparcia
• 20% – bolesne oddawanie moczu
• 20% – zmniejszenie libido

Wiele z tych objawów jest typowych dla nadczynności lub niedoczynności tarczycy.

Proces starzenia charakteryzuje stopniowy zanik wielu narządów. Z upływem lat zmniejsza się zarówno struktura, jak i czynność wydzielania tarczycy. Zmiany tarczycy polegają na zmniejszeniu liczby komórek nabłonka pęcherzykowego oraz zwiększeniu ilości tkanki łącznej i nacieków z komórek zwanych limfocytami . Wzrasta także częstość występowania zmian guzowych w tarczycy, wyczuwalnych jako nierówności konsystencji gruczołu podczas obmacywania palcami. W gruczole tarczycowym wytwarzane sa dwa hormony: tyrozyna i trijodotryna. Hormony tarczycy oddziałują na wszystkie komórki w organizmie, ale najbardziej wrażliwy na ich działanie jest układ krążenia.

Wole nietoksyczne
Powiększenie gruczołu tarczowego przy zachowaniu jego prawidłowej czynności wydzielniczej – zwane również wolem prostym lub obojętnym, było najczęstszą patologią gruczołu tarczowego w Polsce w okresie, gdy powstawał niedobór jodu. kobiety, będące obecnie w wieku okołomenopauzalnym, we wcześniejszym okresie swojego życia, nie otrzymywały właściwych ilości jodu, istniało więcej u nich pewne prawdopodobieństwo uformowania się wola. Profilaktyka wolowa nie zlikwiduje istniejącego wola dużych rozmiarów, szczególne nierównomiernie powiększonego, ze spora ilością tkanki łącznej, z uformowanymi guzami. Może zapobiec dalszemu  powiększeniu się gruczołu tarczowego, lecz raczej nie powoduje całkowitego wyeliminowania wola. Dlatego dziś u kobiet w okresie okołomenopauzalnym wole stwierdza się wcale nierzadko. Obecności wola nietoksycznego zwykle nie towarzyszą żadne objawy kliniczne. W przypadku wola ogromnych rozmiarów mogą występować objawy ucisku na tchawicę. Preparaty hormonów tarczycy w leczeniu wola guzowatego nietoksycznego u kobiet w okresie okołomenopauzalnym, a zwłaszcza u osób starszych niezależnie od płci, należy stosować z dużą ostrożnością, ze względu na możliwość przekształcenia wola guzowego nietoksycznego w wole toksyczne, czyli takie, w którego przebiegu  występuje nadczynność tarczycy. Z kolei nadczynność tarczycy może prowadzić do obniżenia masy kostnej. Wskazane do leczenia operacyjnego są: wole dużych rozmiarów, zwłaszcza wole guzkowe i nieprawidłowe, czy tez niepokojące badania cytologiczne.

Zapalenie tarczycy

U kobiet przed menopauza może wystąpić kilka rodzajów zapalenia tarczycy.

• podostre zapalenie tarczycy – odmiennej etiologii wirusowej, charakteryzuje się:

- znaczną bolesnością w przedniej okolicy szyi
- bólom towarzyszy uczucie dławienia i duszenia
- podwyższona ciepłotą ciała
- poczuciem poważnej choroby

• ostre zapalenie tarczycy – jest choroba bardzo ciężką i niebezpieczną, towarzysza jej:

- bardzo bolesny guz w okolicy szyi i wysoka gorączka
Ta postać zapalenia tarczycy wymaga natychmiastowego leczenia antybiotykami, a nierzadko interwencji chirurgicznej.

• przewlekłe zapalenie tarczycy może wystąpić w każdym wieku i prawie zawsze prowadzi  do niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy na tle autoimmunologicznym jest szczególnie częsta u osób starszych. Nierzadko również występuje u osób w wieku przed menopauzalnym.

Nadczynność tarczycy

Objawy:

• kołatanie serca
• zlewne poty
• rozdrażnienie
• kołatania serca
• uderzenia krwi do głowy
• zaburzenia snu

Powyższe objawy mogą przypominać objawy podobne do menopauzy. Objawy z wiekiem stają się bardziej dyskretne i wtedy przebieg nadczynności tarczycy może być skąpo objawowy. Najczęstsza maską kliniczną tej choroby u ludzi starszych sa zaburzenia ze strony układu krążenia, czyli zespół tarczycowo – sercowy. może się on objawiać wyłącznie zaburzeniami rytmu serca. U kobiet w wieku okołomenopauzalnym  i u ludzi w wieku podeszłym nadczynność tarczycy  jest mniejszym problemem niż skąpo objawowej niedoczynności tarczycy. W przypadku skąpoobjawowej nadczynności tarczycy stwierdza się obniżone stężenie TSH przy prawidłowym stężeniu hormonów tarczycy. Objawy kliniczne tego stanu sa trudne do zaobserwowania. Uważa się, że u kobiet w wieku okołomenopauzalnym należy choć raz wykonywać oznaczenie stężenia TSH w celu wykluczenia zaburzeń czynności gruczołu tarczowego, zwłaszcza tych dających bardzo skąpe objawy.

Nowotwory tarczycy

Częstość nowotworów, w tym także nowotworów tarczycy wzrasta wraz z wiekiem. Rak tarczycy stanowi zaledwie 1% wszystkich nowotworów, lecz ponad 90% nowotworów układu wydzielania wewnętrznego. Do czynników sprzyjających powstawaniu nowotworom tarczycy zaliczamy:

• niedobór jodu
• naświetlanie okolicy szyi
• predyspozycje genetyczne

choroby tarczycy występują częściej u kobiet niz u mężczyzn. W okresie menopauzalnym szczególnie znaczenia nabierają zaburzenia czynności tarczycy, które w związku ze zmianami hormonalnymi typowymi dla tego czasu – mogą ulec nasileniu.