Żywienie w okresie okomenopauzalnym
niewłaściwy sposób żywienia podobnie jak palenie tytoniu, może sprzyjać wcześniejszej menopauzie. Pojawiające się przedwcześnie dolegliwości charakterystyczne dla okresu okołomenopauzalnego, jak uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia o podłożu psychicznym (zły nastrój, nadmierna pobudliwość, płaczliwość, depresja), mogą być efektem nieprawidłowego stanu odżywienia organizmu. Dlatego sa sygnałem do zmiany dotychczasowego sposobu żywienia.
Skutki zdrowotne niewłaściwego żywienia pryrz utrzymaniem nieprawidłowej masy ciała
Nadwaga i otyłość sa najczęstszym problemem kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Wraz ze zmniejszająca się z wiekiem aktywnością fizyczną maleją potrzeby energetyczne organizmu, a także jego możliwości metaboliczne. Nadmiar składników energetycznych, może prowadzić do gromadzenia się ich w tkance tłuszczowej. Nadwyżka pożywienia, dostarczająca około 100 kcal dziennie, powoduje przerost masy ciała średnio o 5 kg w ciągu roku.
Zmiany dotyczące odżywiania muszą dotyczyć przede wszystkim regulacji czasu przyjmowania posiłków i wielkości. Należy zapomnieć oo deserach po obfitym objedzie. Nie wolno najadać się do syta. Należy szanować organizm, pamiętając o jego ograniczonych potrzebach i możliwościach. Często z wiekiem nasila się apetyt na słodycze, u wielu osób taka reakcja występuje podczas stresów. nierzadko pochłania się słodycze podczas wilczego głodu, który pojawia się po zbyt długiej przerwie między posiłkami. Nieregularne przyjmowanie posiłków i monotonny skład pożywienia nasila deponowanie skoncentrowanej energii w komórkach tłuszczowych, co prowadzi do pojawienia się nieestetycznych fałdów skórnych i przyrostu masy ciała. Zarówno niedożywienie jak i przekarmienie mają zarówno wpływ na stan zdrowia, procesy starzenia, długość życia. kobiety pracujące zawodowo spożywają posiłki nieregularnie, najczęściej w pospiechu i stresie. kiedy mija napięcie nerwowe, zwykle w godzinach wieczornych, zasiadają do obficie zastawionych stołów. Gdy systematycznie zwiększa się masa ciała, to pojawiają się wyrzuty sumienia i poszukiwania diety cud. Najczęściej wybiera się dietę nisko energetyczną, bogatą w reklamowe produkty typu light, albo jedną z wielu diet propagowanych w czasopismach dla kobiet, które nadmiernie ograniczają spożycie węglowodanów i tłuszczów, co nie jest bez znaczenia dla ludzkiego metabolizmu. Po takich radykalnych dietach pojawia się zazwyczaj efekt jojo. Przyrost masy ciała postępuje znacznie szybciej niz przed wprowadzeniem wspomnianych diet. Zazwyczaj po zbyt długo stosowanych dietach niskokalorycznych obserwuje się zwiększone łaknienie, szczególnie na produkty słodkie. W diecie Polek po 40 roku życia obserwuje się nadmiar węglowodanów i tłuszczów, a zbyt mało błonnika pokarmowego. Coraz więcej zwraca się uwagę na spożycie tłuszczów. Tłuszcze do duża grupa różnorodnych związków chemicznych, w której znajdują się substancje energetyczne i budulcowe. Stwierdzono naukowo, że niektóre kwasy tłuszczowe odpowiedzialne są za procesy nowotworowe oraz wzrost składników lipidowych. Stosując się do zaleceń dietetycznych należy wyeliminować lub ograniczyć produkty bogate w kwasy tłuszczowe nasycone oraz powstałe w czasie procesów technologicznych toksyczne formy kwasów tłuszczowych. Tłuszcze mają wielokierunkowe znaczenie dla zdrowia, sa również nośnikami ważnych witamin. Nie można więc całkowicie zrezygnować z tłuszczów dostarczających substancji wpływających korzystnie na zdrowie. W diecie kobiety w okresie okołomenopauzalnympowinny znaleźć się tłuszcze, które w temperaturze pokojowej maja konsystencję płynną. Gdy spożywa się je na surowo sa bezpieczne i wartościowe.
Dieta a osteoporoza
Inne skutki zdrowotne
Zaparcia
W okresie okołomenopauzalnym najczęściej występującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego są zaparcia. Mają na to wpływ zwyczaje żywieniowe oraz indywidualne funkcje motoryczne jelit. Najczęściej zaparcia sa efektem spożywania żywności ubogiej w błonnik pokarmowy, a także niskiej aktywności fizycznej. Prawidłowy pasaż treści pokarmowej zapewnia spożywanie zrywności nie mniej niż 53 g błonnika pokarmowego dziennie. niedobór błonnika pokarmowego bywa nie tylko przyczyna zaparć, może także sprzyjać uchyłkowatości i nowotworów jelita grubego, kamienicy pęcherzyka żółciowego i miażdżycy. W błonnik pokarmowy są bogate: płatki owsiane, otręby pszenne, pieczywo razowe, produkty strączkowe suche, warzywa i owoce.


