Łagodny przerost prostaty

• wzrost częstotliwości oddawania moczu, osłabienie siły strumienia moczu, oraz jego zwężenie i przerwanie, wykapywanie moczu
• wrażenie niepełnego opróżnienia pęcherza

Łagodny rozrost prostaty rozwija się stopniowo u większości mężczyzn, dając znać o sobie zwykle po 50 roku życia, ocenia się, że w wieku lat osiemdziesięciu aż 90% mężczyzn cierpi z tego powodu

Przyczyn prostaty

• zaburzenia równowagi hormonalnej
• starzenie.

Czynniki ryzyka

• dieta oparta na produktach pochodzenia zwierzęcego może przyśpieszyć rozrost łagodny prostaty

Powikłania

• zakażenia układu moczowego
• kamica z powodu utrudnienia odpływu moczu
• zaburzenia erekcji
• osłabienie libido

Leczenie

• w śród leków stosowanych w początkowym stadium choroby wyróżnia się środki pochodzenia roślinnego, które choć najsłabsze w działaniu, są najbardziej popularne, leki blokujące receptory alfa w prostacie, zmniejszające napięcie mięśni układu moczowego i preparaty ograniczające przekształcanie się testosteronu w jego formę aktywną – dihydrotestosteron. Mniej inwazyjne metodyzabiegowe polegają na nagrzewaniu tkanki gruczolaka za pomocą lasera lub pole elektromagnetycznego, przez co ma on zmniejszyc swoje objętości. Bardziej skuteczne jest usunięcie operacyjne gruczolaka.

W jaki sposób ujawniają się u mężczyzn objawy starzenia. Andropauza.

Okres około-menopauzalny jest przedmiotem zainteresowania zarówno kobiet, jak i lekarzy, natomiast zaburzenia występujące u starzejących się mężczyzn były dotychczas ignorowane. Okres przekwitania u mężczyzn jest często niedoceniany, nie tylko przez mężczyzn ale również przez lekarzy. Andropauza u mężczyzn przebiega zupełnie inaczej niż menopauza u kobiet. Menopauza wiąże się z całkowitym ustaniem czynności hormonalnej i rozrodczej jajników zachodzącym u wszystkich bez wyjątku kobiet i będących w dość zbliżonym wieku. U mężczyzn nie ma dość wyraźnej granicy spadku zdolności reprodukcyjnych, ani gwałtownego obniżenia poziomu testosteronu. Upośledzenie hormonalnej i rozrodczej czynności jąder waha się się w znacznie indywidualnych przypadkach zarówno co do stopnia nasilenia, jak i co do momentu rozpoczęcia. Niektórzy mężczyźni nawet w zaawansowanym wieku utrzymują prawidłową aktywność i sprawność seksualną. Należy jednak brać pod uwagę, że u wszystkich mężczyzn wraz z wiekiem pojawia się spadek stężenia testosteronu. Proces ten jest stosunkowo powolny. Poziom testosteronu u mężczyzn w wieku 80 lat stanowi 60% wartości występujących u mężczyzn w wieku 20-40 lat. U mężczyzn w starszym wieku wykazano również zanik charakterystycznego dla młodych mężczyzn zanik charakterystycznego dla młodych mężczyzn dobowego rytmu wydzielania testosteronu – z wyższymi wartościami w ciągu dnia lub nocy. U starszych mężczyzn obserwuje się również spadek stężeń innych hormonów płciowych, androstendionu – 1,3% rocznie i androstendionu  – o 0,8 % rocznie. Objawy andropauzy u mężczyzn nie wynikają jedynie ze spadku wydzielania testosteronu, odpowiada za nie także spadek wydzielania dehydroepiandrosteronu (DHEA) i hormonu wzrostu. Dlatego tez zamiast terminu andropauza używa się niekiedy terminów częściowy niedobór androgenów, u starzejących się mężczyzn (ADAM) lub hipogonadyzm wtórny.

Konsekwencje spadku testosteronu i DHEA u mężczyzn:

• pogorszenie ogólnego samopoczucia
• pogorszenie sprawności umysłowej
• skłonność do depresji
• nerwowość
• zaburzenia snu
• spadek libido spadek masy ciała i siły mięśniowej
• łatwe męczenie się
• nadmierne pocenie się
• zmniejszenie gęstości kości
• pogorszenie odporności
• wzrost ilości tkanki tłuszczowej
• wystąpienie insulino-odporności z jej następstwami
• zmniejszenie owłosienia płciowego
• zwiększenie ryzyka chorób układu krążenia

Uważa się , że wyraźne objawy andropauzy występują u 10 – 20 % mężczyzn około 60 roku życia. Najczęściej mężczyźni skarżą sina zaburzenia erekcji, ogólne osłabienie i zaburzenia pamięci. Część lekarzy uważa, że istnieją racjonalne przesłanki do uzupełnienia niedoborów androgenów u mężczyzn wraz z wiekiem w okresie starzenia . Należy jednak pamiętać, że nie u wszystkich mężczyzn po 60 roku życia podawanie testosteronu przynosi zadowalające efekty. Ponadto należy rozważyć, czy korzyści płynące z tego rodzaju terapii będą istotnie większe niż ewentualne jej działania niepożądane. Badania kontrolne powinno wykonywać się co 3 miesiące w ciągu pierwszego roku dla sprawdzenia , czy substytucja przynosi korzystne rezultaty. Jeśli tak to późniejsze badania można wykonać w odstępach rocznych.

Gdyby panowie równie pilnie odwiedzali urologa jak kobiety ginekologa, żyliby dłużej i w lepszym zdrowiu. Głównie dlatego, ze męskie narządy są łatwe do zbadania. Mężczyźni po pięćdziesiątce powinny poddać się temu badaniu u lekarza pierwszego kontaktu regularnie, najlepiej co roku.